close menu

proodoseoe.gr - Header Section

proodoseoe.gr - Main Section

proodoseoe.gr - Main Component

Η Οδοντιατρική στη χώρα μας μέχρι το 1946 –έτος που ιδρύθηκε η Εταιρεία Οδοντοστοματολογικής Ερεύνης (Ε.Ο.Ε.)- μπορεί να χαρακτηρισθεί από τρία βασικά σημεία.

  1. Το πρώτο και σπουδαιότερο είναι η επιστημονικοποίηση του οδοντιατρικού επαγγέλματος και η απομάκρυνση από αυτό, ανθρώπων εμπειρικών, αδαών, και πολλές φορές επικίνδυνων.
  2. Το δεύτερο είναι η ίδρυση, οργάνωση και δραστηριοποίηση των πρώτων οδοντιατρικών Επιστημονικών Εταιρειών. Αναφέρουμε την Ελληνική Οδοντοστοματολογική Εταιρεία (1926-1940) και τη Στοματολογική Εταιρεία της Ελλάδος (1937-1941, 1946- σήμερα).
  3. Το τρίτο σημείο είναι η παρουσία των πρώτων οδοντιατρικών περιοδικών, αλλά και γενικά το ξεκίνημα του ελληνικού οδοντιατρικού τύπου. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε την «Οδοντιατρική Επιθεώρηση» (1924-1940), την «Οδοντιατρική Πρόοδο» (1932-1935 και 1941-1947) και τη «Στοματολογία» (1938-1941, 1947-κ.εξ.).


Την περίοδο δηλαδή που αποφασίζεται η ίδρυση της Ε.Ο.Ε. (1946) και η έκδοση του περιοδικού «Οδοντοστοματολογική Πρόοδος», υπάρχει, αλλά απενεργοποιημένη, μόνον η Στοματολογική Εταιρεία και από πλευράς επιστημονικού περιοδικού, δεν κυκλοφορούσε κανένα. Η συγγραφική επιστημονική δραστηριότητα των ελλήνων οδοντιάτρων εφιλοξενείτο στις στήλες ιατρικών περιοδικών, όπως το «Δελτίον της εν Αθήναις Ιατροχειρουργικής Εταιρείας», η «Ελληνική Ιατρική» ή σε Δελτία ειδικών Εταιρειών π.χ. της Ελληνικής Γναθοχειρουργικής Εταιρείας.


Σημαντικός αριθμός εργασιών εξεδίδετο υπό των συγγραφέων αυτοτελώς εν είδει  συντόμων μονογραφιών, με αποτέλεσμα να τυγχάνουν εξαιρετικά μικρής κυκλοφορίας και δημοσιότητας. Πολλές από τις εργασίες αυτές έχουν χαθεί και εντελώς σποραδικά μπορεί κανείς να τις βρει κυρίως σε ιδιωτικές βιβλιοθήκες.


Από πλευράς Σχολής, το οίκημα ευρίσκετο εις την οδό Χαλκοκονδύλη 13, με την ονομασία ακόμα «Σχολείο», διευθυνόμενο πάντα από κάποιον Καθηγητή της Ιατρικής και με ένα πολύ μικρό αριθμό διδακτικού προσωπικού. Καθηγητές ήσαν οι Ν. Παπαντωνόπουλος της Οδοντικής Χειρουργικής και Παθολογίας, Στ. Σπεράντζας της Ορθοδοντικής, Ε. Παπαντωνίου της Οδοντικής και Ανωτέρας Προσθετικής και Γ. Κεφαλάς της Εξακτικής και Οδοντικής Ακτινογραφίας. Επιμελητές ήσαν οι Ε. Χριστοφαρής, Β. Τάχος, Κ. Βρότσος, Α. Τζώτζης και Α. Τζωρτζόπουλος. Υπηρετούσαν ακόμη και 6 βοηθοί.


Από πλευράς Συνεδρίων, Σεμιναρίων ή Μετεκπαιδευτικών Μαθημάτων, δεν υπήρχε απολύτως τίποτε,

ούτε άλλωστε μπορούσε να υπάρξει, διότι πρέπει να μην λησμονούμε ότι η χώρα μας εξήρχετο καθημαγμένη από μία μακρόχρονη πολεμική περιπέτεια και εισήρχετο με μία ανεξήγητη διάθεση σε μία νέα πολιτική εμπλοκή, περισσότερο δραματική και αιμορραγική από την προηγούμενη.
Τα οικονομικά μέσα ήταν ελάχιστα, η υλικοτεχνική υποδομή ανύπαρκτη, το επιστημονικό δυναμικό ταλαιπωρημένο, σε άλλοτε άλλο βαθμό και πολλές φορές βαρύτατα διαιρεμένο από πολιτικά μίση και πάθη. Αυτή ήταν η εικόνα και οι συνθήκες που επικρατούσαν στην Ελληνική Οδοντιατρική την περίοδο 1945-1946.


Ήταν όμως ευτυχής χρονική συγκυρία το γεγονός ότι βρέθηκε τότε σε υπεύθυνη θέση και με αδιαμφισβήτητο κύρος ο Ε. Παπαντωνίου.

Οι υπόλοιποι Καθηγητές του τότε Σχολείου λίγο μπορούσαν να βοηθήσουν. Ο Ν. Παπαντωνόπουλος, αφού διέγραψε μία λαμπρή σταδιοδρομία θεμελιώνοντας τη σύγχρονη Ελληνική Οδοντιατρική, ευρίσκετο πλέον εις τα Δυσμάς της επιστημονικής του δράσης. Ο Γ. Κεφαλάς, παρόλη τη θετική του προσφορά στην εκπαίδευση και την κλινική Οδοντιατρική και τη συγγραφή αξιόλογων μονογραφιών, ίσως λόγω ιδιοσυγκρασίας και νοοτροπίας, ελάχιστα μπορούσε να δεχθεί τα μηνύματα της σύγχρονης μεταπολεμικής Οδοντιατρικής. Κάτι ανάλογο συνέβαινε και με τον Στ. Σπεράντζα του οποίου τα πολυσχιδή, πολλαπλά και χωρίς αμφιβολία σημαντικά ενδιαφέροντα, όπως η ποίηση και η πεζογραφία, του άφηναν λίγο χρόνο και ακόμα λιγότερη διάθεση να ασχοληθεί με τα τρέχοντα οδοντιατρική προβλήματα. Μπορούμε να πούμε ότι η προσφορά στην Οδοντιατρική, περατούται με την έκδοση της Ορθοδοντικής, ενός συγγράμματος, που για την εποχή του υπήρξε αξιόλογο και εξακολουθεί να παρουσιάζει ενδιαφέρον για την κομψότητα στην έκφραση.


Έτσι, ο μόνος νέος βιολογικά και πνευματικά Καθηγητής, παρέμενε ο Ε. Παπαντωνίου. Με την αναμφισβήτητη οξυδέρκεια και διορατικότητα που το χαρακτήριζε, αλλά και με τη γνώση της «πέραν του Ατλαντικού» οδοντιατρικής δυνάμεως, του τρόπου οργάνωσης, της πανεπιστημιακής και εξωπανεπιστημιακής δραστηριότητας, ύστερα από πολλές συζητήσεις και ανταλλαγή απόψεων, με μία ομάδα στενών του φίλων και συνεργατών, απεφάσισε την ίδρυση Επιστημονικής Εταιρείας, που θα αποτελούσε τον πυρήνα κατοπινής δημιουργίας Ερευνητικού Ινστιτούτου, που βασικό σκοπό θα είχε και την έκδοση Επιστημονικού Περιοδικού. Βέβαια, δεν πρέπει να συγχέει κανείς, το οδοντιατρικό δυναμικό της Αθήνας του 2006 με το δυναμικό του 1946. Αναφέρουμε χαρακτηριστικά ότι ο αριθμός των συναδέλφων που είχαν αμερικανική εκπαίδευση δεν ξεπερνούσε τους δέκα, ενώ αναλόγου αριθμού ήσαν και οι συνάδελφοι με σπουδές στην Ευρώπη και κυρίως στη Γαλλία.


Ο Ε. Παπαντωνίου ήτο όμως άνθρωπος της δράσης, γι’ αυτό αποφάσισε να τελειώσει τις ατέρμονες συζητήσεις με μεγάλο αριθμό συναδέλφων πανεπιστημιακών και μη, που χωρίς αμφιβολία διέθεταν επιστημονικά προσόντα, και να περιοριστεί σε αυτούς που είχαν την ίδια με αυτόν νοοτροπία και άποψη στο συγκεκριμένο θέμα. Πίστευε άλλωστε ότι ο μεγάλος αριθμός Ιδρυτικών Εταίρων, μπορούσε να βλάψει τους σκοπούς της Εταιρείας, αποπροσανατολίζοντάς την από τους αρχικούς της σκοπούς. Την ίδια άποψη διατύπωσε και αργότερα, όταν έγιναν οι πρώτοι Εταίροι, πέραν των Ιδρυτών. Την έβλεπε και τη σχεδίαζε στο μυαλό του, σαν μία δυναμική ομάδα επιστημόνων, όπου θα υπήρχε συνεννόηση και σύμπνοια, προϋποθέσεις που τις θεωρούσε απαραίτητες για την επιτυχία του σκοπού αυτού. Είναι χαρακτηριστική η άποψή του σχετικά με το θέμα αυτό, όπως ακριβώς αναφέρεται και στα πρακτικά των Γ.Σ. της Εταιρείας.


Βεβαίως οι επικρίσεις, πρώιμες και όψιμες, δεν έλειψαν, τα γεγονότα όμως τον δικαίωσαν απόλυτα.

 

Βασικοί άξονες της ιδρυόμενης Εταιρείας ήσαν:

  • Αποκλειστικά επιστημονική δραστηριότητα
  • Προσπάθεια για ανεύρεση στέγης
  • Έκδοση επιστημονικού οργάνου, στο οποίο να φιλοξενούνται οι επιστημονικές     δραστηριότητες της Εταιρείας
  • Αυστηρή επιλογή των νέων Εταίρων
  • Απόλυτη σύμπνοια μεταξύ των Εταίρων
  • Παροχή κατά το δυνατόν προηγμένης στάθμης οδοντιατρικής φροντίδας, τόσο σε     ασθενείς, όσο και επιμόρφωση σε οδοντιάτρους
  • Η οικονομική επιβάρυνση της όλης δραστηριότητας θα βάρυνε τους Εταίρους,     αποφεύγοντας έτσι να εξαρτηθεί η Εταιρεία από άλλους οικονομικούς φορείς


Γι’ αυτόν ακριβώς το σκοπό, οι πρώτες συνεδρίες του Δ.Σ., αλλά και του συνόλου των ιδρυτών, περιεστράφη σχετικά με την εξασφάλιση πόρων και την αξιοποίησή τους, με σκοπό την απόκτηση μηχανολογικού εξοπλισμού. Η συνεισφορά των Εταίρων κατετίθετο σε χρυσές λίρες –τις πιο πολλές φορές-, ενώ οι συναντήσεις τους εγίνοντο στα γραφεία κυρίως των Ε. Παπαντωνίου, Χ. Χαραλαμπάκη και Κ. Βρότσου.


Η συγκέντρωση του ποσού που απαιτείτο για την αγορά των δύο οδοντιατρικών μονάδων και του ακτινογραφικού μηχανήματος, στο οποίο εδόθη ιδιαιτέρα έμφαση έγινε, αλλά παρουσιάστηκε τότε άλλο πρόβλημα, το ζήτημα της δέσμευσης όλων των κεφαλαίων και ειδικά, συναλλάγματος. Κατεβλήθη προσπάθεια για την απόκτηση οδοντιατρικής μονάδας μέσω της αμερικανικής βοήθειας, αλλά και αυτό δεν κατέστη δυνατόν. Άρχισε τότε σε προσωπικό επίπεδο, «όχλησις» των κρατούντων από πλευράς Εταίρων για να επιτευχθεί τέλος ή με προσωπική παρέμβαση του Α. Διομήδη (τότε Διοικητού της Τράπεζας Ελλάδος), έγκριση του αρχικού κονδυλίου. Η ικανοποίηση όλων ήτο μεγάλη και το γεγονός αυτό ανηγγέλθη με ενθουσιασμό από τις σελίδες του περιοδικού.


Η εξασφάλιση των κονδυλίων και η αγορά των μηχανημάτων οδήγησε στο δεύτερο βήμα που ήτο η εξασφάλιση στέγης. Στην Αθήνα των αρχών του ’50 η εξασφάλιση στέγης αποτελούσε πολλές φορές μακρινό όνειρο και τα ποσά τα οποία απαιτούνται για αγορά, ήσαν σημαντικά. Να σημειώσουμε εδώ, ότι οι αγορές τότε εγίνοντο κυρίως στα σχέδια και με καταβολή του τιμήματος σε χρυσές λίρες.
Μέσα από τις σελίδες των πρακτικών φαίνεται πολύ έντονα η αγωνία για την απόκτηση στέγης και γι’ αυτό εξετάσθηκαν όλα τα σενάρια, ακόμη και της ενοικίασης. Προκειμένου δε να εξασφαλιστεί το απαιτούμενο ποσόν, συζητήθηκε και η λύση της πώλησης των μηχανημάτων.


Για μία ακόμη φορά, η διορατικότητα του Ε. Παπαντωνίου είχε εντοπίσει το γεγονός ότι η επιτυχία και η μακροημέρευση της Εταιρείας, ήταν απόλυτα συνυφασμένη με την απόκτηση στέγης. Με πρώτο τον ίδιο, όλοι οι Εταίροι κατέβαλαν την εισφορά τους, ώστε να συμπληρωθεί το ποσόν των 1.000 χρυσών λιρών που απαιτείτο.


Το γεγονός αυτό συνέβη το 1957. Βασικό ρόλο έπαιξε στην οριστική απόφαση για αγορά στην οδό Χαλκοκονδύλη 13, το ότι η Εταιρεία θα γειτνίαζε και για την ακρίβεια θα συνόρευε με το τότε Οδοντιατρικό Σχολείο. Πίστευε άλλωστε ο Ε. Παπαντωνίου, ότι η δράση της Εταιρείας δεν θα έπρεπε να είναι απομακρυσμένη από την πανεπιστημιακή κοινότητα. Η περίοδος αυτή, που μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν η Β΄ περίοδος της Εταιρείας, εκτός από την απόκτηση στέγης, παρουσιάζει και το ενδιαφέρον γεγονός του «ανοίγματος» της Εταιρείας προς μεγαλύτερο αριθμό Εταίρων, πάντα όμως ύστερα από αυστηρή κρίση και επιλογή. Ταυτόχρονα αρχίζει πλέον να διαφαίνεται και η ανάγκη για δραστηριοποίηση πέραν της έκδοσης του περιοδικού. Αυτό που σαφώς είχε τότε ανάγκη η οδοντιατρική κοινότητα, ήταν η παρουσίαση κλινικών επιδείξεων από διακεκριμένα στελέχη της Εταιρείας σε επιλεγμένα θέματα της καθημέρα οδοντιατρικής πράξης.


Έτσι, η αρχή γίνεται το 1963 και τα πρώτα μετεκπαιδευτικά μαθήματα ήταν κλινικές επιδείξεις σε περιορισμένο κύκλο συναδέλφων που διαρκούσαν μία εβδομάδα. Η θεματολογία συμπεριέλαβε τα θέματα που παρουσίαζαν κλινικό ενδιαφέρον και που κάλυπταν το σύνολο των διαφόρων ειδικοτήτων.


Η επιτυχία υπήρξε μεγάλη και η κριτική των συναδέλφων ενθουσιώδης,

γεγονός που οδήγησε στην απόφαση για περαιτέρω οργάνωση αναλόγων μαθημάτων. Από τον επόμενο χρόνο, άρχισε κιόλας η σκέψη για αύξηση του αριθμού των μαθημάτων, ώστε να παρέχεται η δυνατότητα σε μεγαλύτερο αριθμό συναδέλφων να τα παρακολουθούν.


Εν τω μεταξύ όμως είχε αποφασιστεί η μεταφορά της Οδοντιατρικής Σχολής στο Γουδή, γι’ αυτό και άρχισε ευρεία συζήτηση σχετικά με την πιθανότητα μεταφοράς της Εταιρείας στο Γουδή, ώστε να συνεχιστεί η «στενή» επαφή μεταξύ του Πανεπιστημίου και της Εταιρείας. Η αγορά του ακινήτου στην οδό Μικράς Ασίας 70, όπου και η σημερινή έδρα της Εταιρείας, έγινε το 1967. Το νέο οίκημα, μεγαλύτερο σε διαστάσεις, πρόσφερε στην Εταιρεία χώρο για ομιλίες με περίπου 60 θέσεις, χώρο Κλινικής με μία πλήρη Οδοντιατρική Μονάδα, Γραφείο Προέδρου, Γραφείο Γραμματείας και βοηθητικούς χώρους.


Η περίοδος που ξεκίνησε το 1967 και που συνδέεται με τη μεταφορά της Εταιρείας σε νέο χώρο συνδέεται άμεσα και με τη βελτίωση των οικονομικών της. Η αύξηση των συνδρομητών του περιοδικού, η αύξηση των συμμετοχών στα μετεκπαιδευτικά μαθήματα και πάνω από όλα η καλή και σοβαρή διαχείριση των οικονομικών από το εκάστοτε Δ.Σ., οδήγησε το 1970 στην απόφαση για μείωση της συνδρομής των Εταίρων.

 

Από την περίοδο 19710-1972 αρχίζει μία εντονότερη δραστηριότητα που συνδέεται με την οργάνωση Στρογγυλών Τραπεζιών, Ομιλιών, Εργαστηριακών Επιδείξεων, καθώς και συνεργασία με άλλες Εταιρείες όπως λ.χ. με την Ελληνική Παιδιατρική Εταιρεία (1973).

 

Τα τραγικά γεγονότα του 1974 στην Κύπρο, δεν άφησαν αδιάφορη την Εταιρεία. Ψηφίσματα προς τον Διεθνή Οδοντιατρικό Τύπο, οικονομική ενίσχυση προς τους Κυπρίους φοιτητές, παραχώρηση του δεύτερου μηχανήματος σε Κύπριο πρόσφυγα συνάδελφο και η δωρεάν παρακολούθηση των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων από τους Κυπρίους συναδέλφους, ήταν μερικές από τις ενέργειες στις οποίες προέβη το Δ.Σ. Παράλληλα συνεχίστηκε ο εξοπλισμός με εργαστηριακά μηχανήματα, κύκλωμα Video, καινούργιους προβολείς, carrousels κ.λπ.
Παράλληλα αρχίζει και η πρόσκληση Ξένων Ομιλητών και η παρουσίαση Σεμιναρίων σε θέματα εξειδικευμένα. Λίγο αργότερα παρουσιάζεται η ανάγκη της αναπροσαρμογής του Καταστατικού για να εκσυγχρονιστεί και ταυτόχρονα να γίνεται η μεταγλώττισή του στη Δημοτική.


Η δεκαετία του ’80 μπορεί να χαρακτηρισθεί σαν η περίοδος της «ωριμότητας» της Εταιρείας.

Ο πολλαπλασιασμός των δραστηριοτήτων, το άνοιγμα προς περισσότερα μέλη, η σαφής βελτίωση της εικόνας του περιοδικού, η εκτύπωση κάθε χρόνο όλων των δραστηριοτήτων σε ανεξάρτητο πρόγραμμα, η συμμετοχή στη διδασκαλία των μετεκπαιδευτικών μαθημάτων, μεγάλου αριθμού εκ των νέων Εταίρων, σηματοδότησαν πραγματικά μία «έκρηξη», τόσο σε επίπεδο επιστημονικής κίνησης, όσο και σε επίπεδο οικονομικό. Αξίζει να τονίσουμε ότι το 1986, τα Μετεκπαιδευτικά Μαθήματα μαζί με τις επαναληπτικές σειρές, φθάνουν τα 22!!! Ταυτόχρονα, την ίδια χρονιά, γίνεται και το πρώτο Σεμινάριο της Εταιρείας, μακράν της έδρας της, δηλαδή στην Κύπρο (18-20/4/1985).


Σημαντική εξακολουθεί σε κοινωνικό επίπεδο η δράση της Εταιρείας, δωρεά παλαιού μηχανήματος στο Λύρειο Ίδρυμα, η οργάνωση εκδηλώσεων για να τιμηθούν τα Ιδρυτικά Μέλη, οι διατελέσαντες Πρόεδροι, οι Γεν. Γραμματείς, οι Ταμίες κ.λπ.


Από το 1988, νέες δραστηριότητες παρουσιάζονται, όπως η οργάνωση Συμποσίων με ξένους και έλληνες ομιλητές. Η οργάνωση Σεμιναρίου συνεχούς εκπαίδευσης ετήσιας διάρκειας, η οργάνωση Κύκλου Διαλέξεων Βιολογίας του Στόματος, η εκτύπωση φυλλαδίων για την καλύτερη διδασκαλία των μετεκπαιδευτικών μαθημάτων κ.ά.
Έτσι, με συνεχή μέριμνα για τον μηχανολογικό εξοπλισμό (σύστημα computer, έγχρωμη μονάδα video, monitors, video projector κ.ά.), αλλά και με έντονο ενδιαφέρον τόσο στο επιστημονικό, όσο και στο διοικητικό επίπεδο, η Εταιρεία φθάνει στη σημερινή της μορφή που μπορεί να συνοψιστεί ως εξής:


Α.    Διοικητικά

Διοικητικό Συμβούλιο μερικά ανανεούμενο κάθε χρόνο, με διετή προεδρική θητεία. Μέλη Επίτιμα, Τακτικά και Δόκιμα, με τριετή περίοδο θητείας. Αρχαιρεσίες και Απολογισμός, κατά μήνα Μάρτιο εκάστου έτους.

 

Β.    Εκπαιδευτικά

Οργάνωση Μετεκπαιδευτικών Μαθημάτων, Κλινικών Σεμιναρίων, Επιστημονικών Ημερίδων, Συμποσίων, Δημόσιων Επιστημονικών Συνεδριών, Διαλέξεων Βιολογίας Στόματος, Πρόσκληση Ξένων Ομιλητών.


Γ.    Εκτύπωση Περιοδικού

Ανελλιπώς από το 1947, έξι τεύχη το χρόνο, σύστημα με κριτές και αποστολή του κατά το δυνατόν σε μεγαλύτερο αριθμό συναδέλφων.


Δ.    Οικονομικά

Εξασφάλιση των οικονομικών με αυστηρό έλεγχο των δαπανών και καμία οικονομική εκκρεμότητα προς τρίτους.

proodoseoe.gr - Home Section

ΧΟΡΗΓΟΙ

placControl tsaprazeis ivoclar inter arrianni
         
Logo Firippis vitsaropoulos intertrade mayraeidopoulos dental expert